A Travellerspoint blog

the golden state

a.k.a. california


View amerika, amerika on merel1984's travel map.

na colorado springs stond san francisco op het programma. daar vlogen mijn moeder, wietske, en haar man, dick (samen bekend staand als dietske) heen en ik zou een poos met hun reizen. voor het traject colorado springs – san francisco besloot ik met de trein te gaan.

de trein heeft in amerika niet een al te beste reputatie: reizen per trein is doorgaans duur en de treinen zijn totaal onberekenbaar. er is echter een aantal langere, zeg maar 'interstatale' trajecten, dat wel betrouwbaar is. ze hebben romantische namen als sunset limited, empire builder en de california zephyr. deze laatste loopt van chicago via denver, colorado, naar san francisco. aangezien het qua prijs niet veel verschilde van wat ik voor hetzelfde traject via de greyhound zou moeten betalen en de greyhound me inmiddels de neus uit kwam, besloot ik me eens aan de trein te wagen, al deed de trein er wel veel langer over (i know, een bus die sneller is dan een trein??). aaaaah, dat bleek een erg goede beslissing te zijn. beenruimte! rust! schone mensen! een aparte viewing room met tafeltjes en stopcontacten! niet midden in de nacht eruit moeten en moeten wachten op een tochtig station! stoelen die bijna horizontaal naar achter kunnen! twee voetenbankjes! en dan de route die de trein nam: door de rocky mountains, het mooie utah, de sierra nevada... met als added bonus de toelichtingen die eerst door de conducteur en daarna door een vrijwilliger van een of andere treinfanatenclub werden gegeven bij het landschap en de plaatsjes waar we doorheen kwamen. door hun aanwijzingen zag ik de antilopes en het hoog in een boom gemaakte adelaarsnest waar we langs reden - in slakkentempo, dat was de gemiddelde snelheid van de trein. verklaart ook meteen waarom de trein er zo lang over deed natuurlijk. ook gezien onderweg: elanden, en een verlaten dorpje waar delen van bonnie & clyde zijn opgenomen. ook andere filmlocaties kwamen voorbij. één van de haltes van de trein is reno, aangekondigd als the biggest little city in the world. wij, de passagiers, worden gewaarschuwd vooral niet in het station te gaan gokken omdat lady luck weleens niet aan onze zijde zou kunnen staan: de trein vertrekt wanneer 'ie moet vertrekken en wacht niet op gokkende passagiers. "we've lost many passengers that way", vertelt de conducteur.
a train with a view

a train with a view

ik was al een keer in san francisco geweest, dus veel dingen had ik al gezien; ik heb dan ook voornamelijk rondgelopen door buurten die ik de vorige keer niet had verkend. het blijft een geweldige stad.
san fran

san fran


tijdens het weekend dat wij er waren was er ook carnaval en daar heb ik heel even een kijkje genomen. ik was te laat voor de optocht van verklede mensen, maar eigenlijk was dat extra leuk omdat ik allemaal mensen gehuld in vreemde kledi uit context, zeg maar, naar huis zag lopen, wat een geestig gezicht was. ook kwam ik een sambaband tegen, gehuld in kostuums met zee-thema, die er geen genoeg van kreeg en lekker verder bleef trommelen, tot de politie ze zei dat ze echt op moesten houden. "aaaah, nog 10 minuten?" vroeg de leider smekend. nou vooruit, 10 minuten dan nog. blijkbaar was de politie ook wel een beetje in feeststemming.
ah toe mam, nog even!

ah toe mam, nog even!

vanuit san francisco gingen we via de highway1, één van amerika's meest bekende highways, naar het noorden, naar point reyes national seashore. highway 1 loopt vanaf het zuiden helemaal langs de kust naar het noorden, een prachtige weg langs de pacific.
a highway with a view

a highway with a view


point reyes is niet een heel bekend beschermd natuurgebied; sterker nog, geen enkele amerikaan (die niet uit san francisco kwam) die ik ben tegengekomen op mijn reis, kende het gebied. zeer onterecht, want het is er ontzettend mooi, met een prachtige, bijzondere kustlijn, en afwisselende natuur. en heel veel beesten; vogeltjes, herten, zeehonden, zee-olifanten. de vorige keer dat ik hier was heb ik ook een haai en een lynx gezien.
national seashore, indeed

national seashore, indeed

zeeolifanten

zeeolifanten

kijk, daar maak je nou een wandeling voor

kijk, daar maak je nou een wandeling voor

kijk, daar maak je nou een wandeling voor 2

kijk, daar maak je nou een wandeling voor 2


na het doen van twee hikes en het flabbergasted op de stranden zitten waar de hikes op uitkwamen, reisden we naar yosemite national park. zin hadden we erin! prachtige wandelingen zouden we maken, kamperen, beren zien, spannend. maar dan moet het weer natuurlijk wel meewerken en dat deed het niet: regen, regen, regen. en nog meer regen. onderweg naar de camping beleven we spannende momenten als we slippend met de auto over een modderweggetje moeten rijden. dus besluiten we, na één blik op de verregende camping, toch maar verder te reizen naar het zuiden, richting los angeles, wederom via de prachtige highway 1. onderweg slapen we in het leukste motel dat we zijn tegengekomen: motel cinderella, waarvan alle kamers een thema hebben. onze kamer is the western room, geheel in, ja, western stijl dus, ingericht: alle tafels hebben jeans en cowboylaarzen aan, op de bedden liggen dekens met paarden erop, er hangen wagenwielen aan de muren etc. gemoedelijk!
yi-ha!

yi-ha!


highway 1 is op een gegeven moment afgezet, volkomen onverwachts, en we zijn genoodzaakt op onze schreden terug te keren en een klein, bochtig achterafweggetje te nemen. onderweg rijden we langs een volkswagen kever die in brand staat, en even later zien – en vooral horen – we op het kleine weggetje, heel langzaam vanwege alle bochten, een groene brandweerwagen van de vrijwillige brandweer aan komen rijden. de zeurende, klagende sirene en vermoeide toeter hebben dick en ik proberen te vatten in een imitatie die te vinden is op mijn facebookpagina.
we kamperen bij lake piru, ten noorden van los angeles, op een gigantische camping die vrijwel leeg is en waar het wemelt van de grondeekhoorntjes en herten. erg comfortabel is het allemaal niet, maar dat hebben we voornamelijk aan onszelf te denken: in tegenstelling tot amerikaanse gewoontes (waarin alles groot, groter, grootst is), blijken we twee miniscule tentjes en miniscule pannetjes te hebben gekocht. maar goed, dat leidt natuurlijk tot Algehele Hilariteit en dat is ook wat waard!
a camping with a view

a camping with a view


vanuit lake piru bezoeken we het gigantische getty museum in los angeles, wat gratis is en waar ontzettend veel kunst, modern en uhm, ouder, te zien is in een zeer mooi ontworpen gebouwencomplex. ook bezoeken we los angeles zelf, weliswaar kort, maar toch lang genoeg om te zien dat los angeles veel leuker is dan we allemaal hadden gedacht. we stuiten er ook op een museum over psychiatrie, met als ondertitel “an industry of death” (duhn-duhn-DUUUUHN). het museum is gratis + wij zijn nederlanders = we brengen het een bezoekje. al is het hele museum inclusief de medewerkers erop gericht je te indoctrineren en ervan te overtuigen dat PSYCHIATRIE ECHT SUPERSLECHT IS! DE NAZI’S DEDEN ER OOK AAN! DUS! vinden we het vooral nogal overdreven maar daardoor ook wel weer vermakelijk.
duhn-duhn-DUUHN

duhn-duhn-DUUHN

en dan is het tijd om california te verlaten. voor een kleine impressie van highway 1 door de red hot chili peppers, klik hier.

Posted by merel1984 17:26 Archived in USA

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint